مجموعه اشعار لویی آراگون

درباره‌ی کتاب

نخستین مجموعه‌ی شعر آراگون، آتش شادمانی (۱۹۲۰)، دومین آن جنبش مداوم (۱۹۲۵) نام دارد. هر دو این مجموعه، همچون انیسه و چشم‌انداز و هرزگی ، مشحون از غرابت‌های ذاتی دادائیسم‌اند، مکتبی که زایش آن ثمره‌ی نومیدی و هرج‌ومرج‌طلبی ناشی از جنگ جهانی اول بود. با این حال رگه‌هایی از عمل آگاهانه‌ی هنرمند در جنبش مداوم متجلی بود که در دید سوررئالیست‌ها به گناهی نابخشودنی توجیه می‌شد. شعر کوتاه زیر برگرفته از جنبش مداوم ، نمونه‌ای از اشعار نخستین آراگون را به‌دست می‌دهد. همین شعر اهمیت آراگون به زبان را نشان می‌دهد و اختلاف آن را با شعرهای نوشتاری خودکار دادائیست‌ها و سوررئالیست‌ها آشکار می‌کند: